الحوت

4٬027

بس فكر شويه لو عرفوا الوحوش الصغيرة هايقتلوها ويخلصوا منها وهى متستاهلش كدة … هى جميله تستاهل تعيش وتحب وتتحب … ف يوم جة وقرر يبعدها عنه وبعدها فعلا وعاش الوحش حزين وتعيس وعاشت رحمه حياتها واتبسطت واتجوزت وخلفت ونسيته الواطيه . رحمه : لا رحمه مش واطيه مش هتتجوز حد غير الوحش.

رحيم بضحك : هانشوووف هابقا افكرك واقولك رحمه واطيه اوى ههههههه. رحمه بتكشيرة : رحمه مش واطيه متغطلش. رحيم رفع حاجبه : هو حضرتك رحمه ؟!… انا بتكلم عن رحمه اللى فى الحدوته . ‏ رحمه : مهي اسمها ع اسمي الله.

. رحمه علشان طيبه وافقت وراحت واهو اسمها بتساعد انسان … رحمه دخلت ارض الموت واول ما دخلت قابلت مالكها وهو الوحش الكبير اثرته برقتها وجمالها اثرته واثرت جوارحه مبقاش قادر يسيطر على مشاعره معاها ..بدء يحبها ويعشقها ….

رحيم شد مناخيرها : تقومى تدافعى عنها لمجرد اسمها على اسمك … اما انتى غريبه اول يا رحمه. رحمه : غريبه ليه بقا. رحيم : انا عارف … انتى بتركزى فى كلامى ليه انا بهلس بقول اى حاجة .. غمضى عيونك ونامى.

رحمه : مش مغمضه ها بقا أهو وفتحت عيونها ع آخرها رحمه باسها فيهم برقه : نامى يا قلب رحيم .. انا هاموت وانام. رحمه : ايه يا رحيم انت بتنام كتير اوي الله بص خلاص هنام بس بشرط.

رحيم : ولا كتير ولا حاجة كنت نايم وعريس صحيت على صووت صويتك واليوم انهاردة كان متعب .. بس ما علينا قولى الشرط. رحمه : اكلم ماما اطمن عليها. رحيم بغموض : بكرة هاخليكى تكلميها وتشوفيها … ومتسأليش ازاى معاكى الحوت …. المهم ننام بقا رحمه بخوف : هترجعني ليها وتسيبني.

رحيم : لا …. نامى يالا .. غمضك عيونك الحلوة دى. رحمه : حاضر . (غمضت عيونها وراحت ف النوم وهي ماسكه ايد رحيم كأنها ماسكه ايد ابوها اللي هيسيبها ويمشي) ( رحيم مكنش عاوز ينام بس كان عاوز ينيمها باى طريقه علشان يفكر صح وتليفون رن وبص فيه واضايق … حاول يسيبها براحه لغايه ما قدر يفك ايدها بعيد عن ايدة .