الحوت
رحيم تقريبا مكنش فى وعيه بعد ضمتها له : اممم رحمه مسكت ايديه وباستها بالراحه : ايديك بتنزف وحياتي خليني أطهرلك الجرح. رحيم : مش وقته. رحمه باست ايديه تاني : رحيم وحياتي. رحيم بعد عنها شويه وكشر وكان شعرة متنعكش رحيم بضيق : لازم.
رحمه حطت ايديها علي شعره بحنيه : لازم ايديك بتنزف من بدري. رحيم : طيب هاقوم . ( رحيم قام وجاب شاس وقطن وحطهم فى ايدها وادها ايديه وسكت ). (رحمه مسكت ايديه بحنيه وبدأت تنضفها من الدم وبعدها ربطتها كويس صعب عليها حرجه جدا مسكت ايديه وفضلت تبوس فيها كتير بصت لرحيم واتكلمت بدموع).
رحمه : متزعلش أنا اسفه. رحيم مسح دموعها : بتعيطى ليه ؟… متعيطيش . رحمه : أنا السبب انت جرحت نفسك بسببي. رحيم : لا انا فى وقت عصبيتى كدة وببقا أمر من كدة …. متعيطيش بقا … انتى كلتى ولا لاه. رحمه : اممم لا رحيم : طيب اطلبلك اكل من ماك ولا عاوزة حد تانى .
رحمه بصتله : هتاكل معايا ولا لاه رحيم : هاكل معاكى ..علشان تنامى شويه .. وبليل يجى دكتور علاج طييعى يبدء شغله علشان تخفى بسرعه وتقومى تمشى …. وترجعى لحياتك وترتاحى منى . رحمه : احم انت عايز تسيبني رحيم بوجع : غصب عنى … بس اعمل ايه .. من حقك ترجعى لحياتك .
. انا خلاص انتقمتلك وظبطلك كل حاجة. رحمه عيطت واتعدلت : تمام….ممكن تخليني انام. رحيم بحنيه : مش هتاكلى .. انا بقالى يومين مأكلتش تقريبا وقولت هاكل معاكى. رحمه : حاضر هات اللي تحبه. رحيم : لا أكلينى على زوقك. رحمه : هات نفس اكل امبارح بيج ماك وبطاطس وكولا.
رحيم : حاضر . (وطلع فونه وطلب الاوردر وبصلها وسكت) رحمه : بتبصلي كده ليه. رحيم حرك صوابعه على وشها : عادى بحفر ملامحك فى دماغى. رحمه : رحيم هو مفيش امل انك تبطل الشغل ده رحيم ابتسم بضعف : اه هابطله لما اموت. رحمه : بعد الشر عليك ….
رحيميم بطله ومتسبنيش وتعالي نعيش سوا ابدأ من جديد. رحيم : مينفعش. رحمه : ليه ….ليه متمسك بشغلك ده اوي كده. رحيم : مفروض عليا من زمان. …. قولتلك انا لوسبته هاموت من الحكومه او هاموت من الكبار … كدة هاموت وكدة هاموت يبقا سيبنى عايش كدة يا رحمه ولا مستكترة عليا العيشه كمان.
(رحمه عيطت وسكتت قربت ناحيته وحطت راسها ع رجليه ومسكت فيه جامد وفضلت تعيط بشهقات مكتومه) رحمه : بعد الشر عليك. رحيم شدها عليه وحضنها واتكلم بصوت مبحوح : رحمه انا عاوزك … سيبنى اشبع منك قبل الاكل . رحمه مسكت في حضنه جامد : أنا ملك ايديك ي رحيم رحيم : ياقلب وعقل رحيم .
