الحوت

رحيم قرب منها ومسك وشها : اللى اقوله يتنفذ … فوزيه هتاخدك فى مخبىء سرى تحت الارض اياكى تطلعى منه اياكى يا رحمه لغايه ما اجيلك ماشى . رحمه مسكت ايديه : استني أنا خايفه. رحيم اخدها فى حضنه : اوعى تخافى يا رحمه انا معاكى وموجود …متخافيش ..

رحمه : طيب خدني معاك متسيبنيش هنا لوحدي مع الست اللي برا دي.. رحيم باس جبينها عكس شخصيته : متخافيش مش هايحصلك حاجة وفوزيه اكتر واحدة هاحافظ عليكى معاها. رحمه بقله حيله : طيب ماما اوعي تعمل فيها حاجه بالله عليك وانا هروح مع فوزيه.

رحيم ضمها اكتر له : حاضر … فوزززززيه . ( فوزيه جت جرى عليهم ) فوزيه : امرك يا سى رحيم . رحيم : خدى رحمه وخلى بالك منها .. لو حصلها حاجة مش هايكفينى فيكى روحك . و( بعدها بص لرحمه بحنان ).: يالا روحى معاها يا رحمه.

رحمه : حاضر يالا ي طنط فوزيه (رحيم وفوزيه ضحكوا ع طنط فوزيه اخدتها ونزلت للمخبئ ورحيم خرج لرجالته). وشويه وسمعت رحمه ضرب ناااار شديد وصويت رحمه انكمشت مكانها ودفنت وشها بين ايديها . رحمه بخوف : يارب ( رحيم خرج لرجالته .

.وضرب نار فى الهوا وبأعلى صوت فيه ووقف فى وسك الحارة ). رحيم : مش عاوزحد يقف يتفرج اللى هايقف هايموت ..كله يقفل على نفسه كويس . حسن : كل واحد يا رحيم باشا فى مكانه . رحيم بغموض: سيبه يدخل من الجهه الشرقيه … ويدخل لغايه نص الحارة بالظبط وبعدها عاوز الكل يتغربل.

(وفعلا فاضل القط دخل برجالته لغايه نص الحارة واستغرب سهوله دخوله وعرف انه فخ وفاجاه ضرب النار اشتغل من كل ناحيه .ورحيم وقف وسط الحارة ومهموش حد وضرب نار بغل). (رحيم بص حواليه لقاه رجاله فاضل وقعت شاور لرجالته يقفوا ونفذوا امروة وحسن جه جرى عليه ). رحيم : فين فاضل.

حسن بخوف : بينه هرب . رحيم بعصبيه: هرب ايه …لازم يتربى اضرب الارض تتخضر تجيبهولى. حسن : حا …حاضر. (رحيم فضل لغايه بعد الفجر مع رجالته بينضفوا الحارة وبيزودا تأمينها ونسى الغلبانه اللى مستخبيه فى المخبىء ). حسن : ياكبيركدة الفرح بكرة فى معادة .

حسن : ياكبيركدة الفرح بكرة فى معادة . رحيم : اه وايه اللى هاخليه يتأجل … نفذ كل حاجة قولتها بالامر. حسن بإستغراب وفى نفسه :دة كان لسه فى مجزرة دلوقتى … يعمل فرحه عادى بكرة .. اما عجايب . ( رحيم سابه ودخل المقر يطمن على رحمه ).