الحوت

رحيم : رحمممممممممممه. (رحمه خرجت من اوضتها ع صوته اللي زي الواد اللي بيحي العلم في طابور المدرسه ) رحمه برقه: نعم. سماح شهقت : يالهوى ايه الحلاوة دى … دى لهطه قشطه. رحمه بتبص لرحيم : مين دي؟!. رحيم بهمس : دى اللى هاتجيب اجلك قبل ما اتجوزك .

رحيم اتحرك ناحيه رحمه ولم شعرها : بصى يا سماح متنحيش اوى كدة … متجيش ناحيه شعرها هو عاجبنى …لا بصى متجيش ناحيتها اصلا . سماح بتبصلها من فوق لتحت واتحركت ناحيه رحمه : دى نملس عليها تدينا شويه حلاوة. رحمه شهقت وقعدت تكح لغايه عيونها بقت حمرا ودمعت : ميه ميه.

(رحيم اخدها فى حضنه وقعدها على كرسى وقعد هو على ايد الكرسى وبص لسماح) رحيم : اتحركى يا زفته .. جيبلها ميه ….هاتموت منى قبل ما اتجوزها. سماح جريت على التلاجه جابت ميه : اتفضلى يا مزة . رحيم شد الميه من ايديها : اشربى يا رحمه … اشربى براحه .

رحمه شربت وبدأت تاخد نفسها : مين دى عايزه ايه؟!!. سماح : انا ياست الكل ..سماح اشطر كوافيرة فى المنطقه دى . رحمه همست لرحيم : خليها تمشي من هنا أنا هعمل ميك اب لنفسي. رحيم بهمس : لا علشان متقوليش ان انا استخسرت فيكى حاجة.

سماح : انتوا بتهمسوا بتقولوا ايه … شكلكوا بتحبوا بعض والنبى لايقين على بعض . ( رحيم كان مقعد رحمه على كرسى وهو قاعد على ايد الكرسى .. وهوووووب رحيم وقع فى الارض وايد الكرسى انكسر). رحمه بخضه : بسم الله الرحمن الرحيم ايه يا ست انتي امشي من هنا.

رحيم بوجع : يخربيت ابوكى .. كانت شورة سودة . سماح قربت تقوم رحيم : قووم ياسيد الناس … مش عارفه مراتك قارشه ملحتى ليه … اكونشى مرات ابوها وانا مش عارفه. رحمه : مشيها من هنا بالله عليك هرجع. رحيم : خلاص يا سماح أنا رجعت فى كلامى . سماح : طلاق تلاته ما يحصل هاظبطك.

رحمه بقرف : مشيها مش قادره مش شايف ضوافرها عامله ازاي…..ابعدها عني. رحيم قام وشد سماح بعيد عن رحمه وخلى رحمه فى ضهرة . رحيم : خلاص يا سماح امشى … هى قرفت منك . سماح فى اللحظه دى طلعت البيئه اللى جواها : قر… قرفتى من ايه يا رووووحى منى .

.دة كل نسوان الحارة يتمنوا ياخدوا ميعاد عند سماح … دة انا اشطر كوافيرة فيكى يا منطقه … دة انا كوافيرى بيشغى ناس . رحمه بتترعش من الخوف : شايف …شايف بتتكلم ازاي جايبلي واحده تعملي ميك اب ولا تاكلني ف ساندوتش. رحيم ضحك بصوته كله : خلاص بقا يابت … امشى مش هاتمكيجها .